و ثناى تو . كيست آن كس كه داند كبريايى و عزّت و قدرت تو را ، پس از قهّاريّت و غالبيّت و عقاب تو نترسد ؟ و كيست آن كس كه داند مقام و منزلت تو را در كمال ذات و جمال و جلال لا يزال و از عظمت و هيبت بىزوال تو ترسان نگردد ؟ الفت و محبّت دادى به قدرت خود گروههاى مختلف از نوع انسان را . و شكافتى به رحمت خود سفيدى صبح را و بيرون آوردى آن را از تاريكى شب . روشن و نورانى گردانيدى به كرم خود تاريكيهاى بسيار شديد در سياهى شب را به نور ماه و ستارگان . و روان گردانيدى آب‌ها را از سنگهاى سخت و محكم ، در حالتى كه بعضى شيرين و خوشگوار و بعضى تلخ و شور . و فرو فرستادى از ابرها يا به سبب بادها آبى را كه بسيار ريزان است . و گردانيدى آفتاب و ماه را براى انتفاع خلايق ، چراغى بسيار درخشنده و روشنى دهنده . بىآنكه معالجه كرده باشى در آنچه آغاز فرمودى به آفريدن آن و به كار برده باشى سستى و رنج و مشقّت را و بىآنكه چاره‌اى به كار برده باشى از فكر و به كار انداختن جوارح و آلاتى . پس اى كسى كه يگانه و يكتايى به غلبه و قوّت ، كه هر كس را دفع و منع توانى كرد و كسى را نرسد كه تو را دفع و منع تواند كرد ، و يگانه‌اى در اينكه زوال و انتقال به ساحت عظمت و جلال تو راه ندارد و نتواند راه يافت . چيره است و غالب و مقهور كرده است بندگان خود را به مردن و نيستى . رحمت بفرست بر پيغمبر خود محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - و بر خانوادهء آن سرور كه پرهيزكارانند و لوث و گرد معصيت هرگز به اطراف دامان تقوا و عصمت ايشان از اوّل عمر تا به آخر آن نرسيده . بپذير دعا و خواستهء مرا و بشنو از روى لطف ، آواز مرا .